Yirmi yıl sonra açılan zaman kapsülü

İlkokulu bitirdiğimiz gün öğretmenimiz bize birer mektup yazdırdı: "Yirmi yıl sonraki kendine." Mektupları bir teneke kutuya koyup okul bahçesindeki çınarın dibine gömdük.

Yirmi yıl sonra sınıfın WhatsApp grubunu biri yeniden canlandırdı. Otuz iki kişiden on dokuzu geldi. Öğretmenimiz de geldi; saçları bembeyaz olmuştu ama kürek ona hâlâ ağır gelmiyordu.

Kutu paslanmıştı ama mektuplar sağlamdı. Sırayla okuduk. Kimi astronot olacağını yazmış, kimi futbolcu. Ben "En yakın arkadaşım Selin'le aynı sokakta oturacağız" yazmışım.

Selin gelmemişti. Liseden sonra yollarımız ayrılmıştı ve bir küslük yüzünden on beş yıldır konuşmuyorduk.

O akşam eve dönünce mektubun fotoğrafını çekip ona gönderdim. Altına sadece şunu yazdım: "Sokağı ayarlayamadım ama hâlâ geçerli mi?"

Cevabı iki dakika sonra geldi: bir sürü ağlayan surat ve bir adres. Bir sonraki hafta sonu kahvaltıdaydık.