En yakın arkadaşımın sevgilisine yıllarca âşıktım

Bunu ilk kez yazıyorum ve anonim yazıyorum, çünkü hikâyedeki herkes beni tanıyor.

Üniversitede en yakın arkadaşımla aynı dersten bir çocuğu tanıdık. Önce ben tanıştım aslında; aynı proje grubundaydık. Gece yarılarına kadar rapor yazdık, aynı esprilere güldük. Bir şey olacak gibiydi ama olmadı.

Bir partide onu en yakın arkadaşımla tanıştırdım. İki hafta sonra sevgili oldular.

Yıllarca hiçbir şey söylemedim. Onların ilişkisini ilk günden izledim; ilk kavgalarında arabulucu oldum, nişan yüzüğünü seçmesine yardım ettim. Her seferinde gülümsedim.

Düğünlerinde nedimeydim. Konuşmamı yaparken sesim hiç titremedi. "İkinizi tanıştıran kişi olduğum için bu dünyadaki en şanslı insanım" dedim. Yalan değildi. Sadece eksikti.

Şimdi düşünüyorum da, belki de hiç onu sevmedim; o gecelerde hissettiğim hâli sevdim. Ama bunu anlamam yıllar sürdü.

Onlar çok mutlu. Ben de artık mutluyum. Bu itiraf, sadece bir yükün bir yerde durması için.