Taksici bana parayı geri verdiğinde

İşten çıkarıldığım gündü. Elimde kutu, yağmurun altında bir taksiye bindim. Adresi söyleyip sustum. Şoför de bir şey sormadı, radyoyu kıstı.

Yarı yolda boğazım düğümlendi, saklayamadım. Şoför aynadan baktı, sonra sakin bir sesle anlatmaya başladı. Kırk yaşında fabrikadan çıkarılmış. Üç çocuğu varmış. Taksiyi başta geçici diye almış.

"Yirmi yıl oldu," dedi. "O gün başıma gelen en kötü şey sandım. Meğer hayatım o gün başlamış."

Evin önüne geldiğimizde taksimetre epey yazmıştı. Cüzdanımı çıkardım. Taksimetreyi kapattı ve elimi itti.

"Sen bunu bana bir gün başka birine bir iyilik yaparak ödersin," dedi.

İki ay sonra yeni bir işe başladım. İlk maaşımı aldığım gün, metroda bilet makinesinin önünde parası yetmeyen bir öğrenciye kartıma yükleme yaptım. Küçük bir şeydi. Ama o taksiye hâlâ borçluyum ve ödemeye devam ediyorum.