Üçüncü sınıfta bölümümü bıraktım

Ailemde herkes hukukçu. Dedem hâkim, babam avukat, ablam savcı. Ben de doğal olarak hukuk kazandım; kimse bana başka bir seçenek olup olmadığını sormadı, ben de sormadım.

İlk iki yıl idare ettim. Notlarım fena değildi. Ama her sabah fakülteye yürürken midem kasılıyordu.

Üçüncü sınıfın bir şubat sabahı, fakülte kapısının önünde durdum ve içeri giremedim. Yarım saat orada dikildim. Sonra arkamı döndüm, sahile yürüdüm ve bütün gün denize baktım.

O akşam babama söyledim. Önce çok kızdı. "Üç yıl çöpe mi gidecek?" dedi.

"Gitmeyecek," dedim. "Üç yıl bana ne istemediğimi öğretti. Bunu öğrenmesi bazıları için ömür boyu sürüyor."

Ertesi yıl yeniden sınava girdim ve iç mimarlık kazandım. Şimdi kendi küçük ofisim var.

Geçen ay babam, ofisini yeniletmek için beni aradı. Proje bittiğinde odasına girdi, uzun süre etrafa baktı ve sadece şunu söyledi: "Kapıdan dönmen iyi olmuş."