Yurdun boş olması gereken odasından gelen ses

Bayram tatilinde memlekete gidecek param yoktu, yurtta tek başıma kaldım. Koca bina bomboştu; görevli bile sadece gündüzleri geliyordu.

Koridorumuzun sonunda 412 numaralı bir oda vardı. Yıllardır kimseye verilmezdi. Sebebini soran olursa görevliler "tesisat arızalı" derdi.

İlk gece saat 02:10'da bir ses duydum. 412'den, sanki biri ders çalışıyormuş gibi kâğıt hışırtısı ve hafif bir öksürük. İkinci gece aynı saatte, yine aynı ses.

Üçüncü gece cesaretimi toplayıp kapıya gittim, kulağımı dayadım. Ses kesildi. Kapı kolunu çevirdim; kilitliydi.

Tatil bitince görevliye anlattım. Yüzü değişti. Uzun bir sessizlikten sonra anlattı: Yıllar önce o odada kalan bir öğrenci, final haftasında sabahlara kadar ders çalışırmış. Mezun olmasına bir sınav kala hastalanıp memleketine dönmüş, bir daha da gelmemiş.

"Eşyalarının bir kısmı hâlâ içeride," dedi. "Ailesi almaya gelmedi, biz de dokunmaya kıyamadık."

O gece ne duyduğumu bilmiyorum. Ama sonraki finallerde, gece ikide uyanık kalınca, koridorun sonuna dönüp içimden "kolay gelsin" diyordum.